Payday Loans

Zoek een boek



Mijn winkelwagen


De Groene Waterman. Een huis voor boeken, cultuur en ontmoeting

 
Nieuws uit De Groene Waterman
20 oktober 2016
Femina Libera
logo-libera-femina

Feminisme is hip. Bekende mediafiguren als Beyoncé, Emma Watson, Jennifer Lawrence en Lena Dunham bestempelen zichzelf trots als ‘feminist’, en jonge vrouwen vinden in sociale media een geschikt communicatieplatform. De strijd lijkt al bijna gestreden, maar die vrijheid en gelijkwaardigheid is slechts schijn. Seksueel en gender gerelateerd geweld vormt voor veel vrouwen nog steeds een dagelijkse realiteit. Hun bewegingen blijven belemmerd door loonkloven en glazen plafonds, stereotypering en onbereikbare schoonheidsidealen. Seksisme en andere vormen van discriminatie lijken structureel verankerd in onze samenleving. Het doel van feminisme – volledige gelijk(waardig)heid van vrouwen en mannen – is nog niet bereikt.

Papier biedt hiervoor een dankbaar medium. Vrijheid is verbonden met lezen en belezenheid. Meer en meer boeken spelen handig in op de vernieuwde eisen van het feminisme. Ze onderzoeken vrijheid en gelijkheid ongeacht gender en andere verschillen zoals ras, sociale klasse, seksuele oriëntatie en religie. ‘Femina Libera’ is Latijn voor ‘vrije vrouw’, maar ‘liber’ betekent ook ‘boek’ in het Latijn. Revolutie door literatuur. Vrijheid met, door en voor boeken.

In deze leesgroep gaan we dieper in op het feminisme. Het feminisme vormt een verzamelterm voor verschillende golven, bewegingen en interpretaties – maar wat verstaan wij, vandaag, onder feminisme? Waar slaagt en faalt het feminisme? Hoe kunnen we feminisme verbeteren en verbreden? In een zestal sessies verdiepen we ons in thema’s als politiek en ideologie, beeldvorming en representatie, lichaamsbewustzijn en seksualiteit, relaties en carrière. We bespreken zowel populaire fictiewerken als canonieke theoretische werken. Elke sessie wordt vooraf gegaan door een korte introductie van de werken in kwestie, maar de nadruk ligt vooral op discussie en uitwisseling van gedachten en ideeën. => het volledige programma

 
07 maart 2017
Poetin: een nuchtere analyse van het ontnuchterende
Verslag: Interview met de uitgeweken topjournalist Mikhail Zygar

CwWt8YjXEAA-J8M

Het regent pijpenstelen en doorweekt passeer ik iemand die ik herken van reportages en documentaires terwijl ik de Groene Waterman binnentreed. Het betreft Mikhail Zygar, jarenlang mogelijk de belangrijkste onafhankelijke journalist in Rusland. Het was een vlug voorbijgaan, maar de indringendheid in zijn blik was moeilijk te ontgaan. Hij was alert en straalde kracht uit, daar bovenaan de trap naar de kelder. Maar in de ogen die mij razendsnel opnamen en inschatten scheen ook enige mistroostigheid door. In het geheel van zijn blik zag ik de bittere strijdvaardigheid van een rasjournalist die noodgedwongen zijn land verlaten heeft. Maar waarschijnlijk was dat projectie. Een verbeten scherpte bleek die avond hoegenaamd wel degelijk typerend voor Zygar. Je moet ook wel als Russische criticus van het Kremlin en verslaggever van bijvoorbeeld de anti-regeringsdemonstraties in Moskou in 2011 en 2012 en het Oekraïneconflict. Beneden aangekomen blijkt het er tamelijk rustig. Het weer zal daar ook een rol in hebben gespeeld, maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat het statuur van de figuur Zygar in deze contreien niet echt op waarde geschat wordt. Meer dan de helft van de aanwezigen meen ik als Russisch te identificeren. De mannen met zware ernst in het gelaat en de vrouwen in bontjassen of iets anders parmantigs. Het kan ook zijn dat een deel van hen uit Oekraïne afkomstig is. Zygars boek over het Rusland geleid door Vladimir Poetin, All the Kremlin’s Men (2015), sloeg daar net als in Rusland immers in als een bom. Dit boek, waar Zygar zeven jaar aan werkte en talloze (ex-)functionarisen binnen het Kremlin voor interviewde, staat niet toevallig centraal in het interview dat journalist en publicist Pieter Stockmans deze avond bij hem zal afnemen. In de publicatie beschrijft Zygar Poetin als individueel buitengewoon machtig en hem en zijn entourage als opportunistisch, bijzonder trots dan wel ijdel, improviserend gehaaid, intern niet almachtig en zeer paranoïde. Die laatste drie karakteriseringen zouden mij het meest doen opkijken in de loop van de avond. Zygar schetst een Kremlin dat dikwijls eerder aanrommelend reactief is dan meesterlijk manipulatief, zoals wij Poetin en co in het Westen vaak percipiëren –een beeld dat in Rusland overigens in positieve zin gecultiveerd wordt. Een Kremlin dat ook binnenlands af en toe voor voldongen feiten wordt gesteld. En een Kremlin dat niet alleen allerhande complottheorieën de wereld in blijkt te sturen, maar ook werkelijk in veel van zulke verholen samenspanningen gelooft.

 

Lees verder




 
17 maart 2017
Een humorist en een stilist die elkaar vinden in de inhoud
Verslag van een dubbele boekvoorstelling: Toon Van Mierlo - Een Paar is Twee en Dimitri Bontenakel - Schaduw en Vuur

Door Sjaak Oostenrijk, stagiair MA Taal- en Letterkunde: Nederlands, UA

Toon_van_MierloTwee Antwerpse schrijvers van midden-veertig zitten gebroederlijk voor me, duidelijk op hun gemak. De linker joviaal, monter en bebaard, de rechter fijn gebouwd, ingetogener en met een zachtaardige ernst over zich. Toon Van Mierlo -de auteur met baard- en Dimitri Bontenakel -de schrijver met timide uitstraling- staan op het punt om elkaars jongste romans aan de bomvolle kelder voor te stellen. Want wat moet je anders als je nagenoeg even oud bent en als je bovendien allebei van Antwerpen afkomstig, beide fervente zondagochtendsporters en alle twee Kurt Vonnegut-bewonderaars bent? Aldus de retorische vraag op het affiche voor deze zaterdagmiddag. Blijkbaar heb je dan echt geen andere keus, want hier zitten we.

50b72fb2e8f0c0.48728025

Van Mierlo bijt de spits af over zijn buurmans Schaduw en Vuur door de openingsscène voor te lezen. Het betreft Bontenakels vierde roman, waarin deze opnieuw bewijst stilistisch zeer begaafd te zijn, zo stelt Van Mierlo daarna begeesterd. Bij het grote publiek is hij nog niet doorgebroken, maar met deze publicatie komt daar wellicht verandering in, klinkt het oprecht. Het is namelijk een uitstekend opgebouwde roman. In vergelijking hiermee waren zijn vorige boeken vingeroefeningen, aldus Van Mierlo. Bontenakel zelf kijkt niet in de verste verte verontwaardigd over deze laatste opmerking. Hij zal het er wel mee eens zijn.

En het moet gezegd worden: Schaduw en Vuur steekt behoorlijk ingenieus in elkaar. Lees verder




 
17 maart 2017
Filosofen: de kunstenaars onder de wetenschappers
Verslag debat naar aanleiding van De Moord op de Kunst van Thomas Crombez

9789082571202_1

De moord op de kunst is natuurlijk een heel sensationalistische titel.” Kunstfilosoof Thomas Crombez grijnst in de richting van het in groten getale opgedraafde publiek terwijl hij het geplande debat aanzwengelt. De titel van zijn boek over de historische relatie tussen filosofie en kunst blijkt een geparafraseerde uitspraak van de Franse filosoof Alain Badiou. Een zin die treffend aangeeft hoe verhit de relatie tussen deze twee disciplines kan raken. Die relatie heeft dan ook grote schommelingen vertoond door de geschiedenis heen, zo had Crombez even daarvoor al kort uiteengezet. Zo verwierp Plato alle autonome kunst, als misleidend schaduwspel dat de mens weglokte van beschouwing en beschaving, weg van de superieure ratio en filosofie bovenal. Tijdens de romantiek stond daarentegen eerder de kunst in bovengeschikt aanzien, omwille van de intuïtieve gift van het genie die de sluier van een ongrijpbare, transcendentale en daarmee extra betekenisvolle waarheid kon oplichten. Een middenweg tussen deze contrasterende zienswijzen wordt vertegenwoordigd door Aristoteles, die instemde met de inferioriteit van de kunst ten opzichte van de filosofie op grond van de logica, maar daarbij aantekende dat dit niet erg was. Men moest immers geen waarheid van de kunst verwachten, maar troost. Daar was het bij uitstek geschikt voor. In De moord op de kunst laat Crombez nog veel meer visies op deze kwestie de revue passeren; hij heeft het boek geschreven als historische inleiding op de kunstfilosofie. Terwijl hij dit verkondigt, zie ik Crombez een verwachtingsvolle blik werpen op het drietal waarmee hij op het punt staat in debat te treden. Dat er ons meer inzichten over de verhouding kunst-filosofie tegemoet gaan treden is zo zeker als dat zwembadgasten nat worden.

 

Lees verder




 
14 december 2016
Tweede bijeenkomst Femina Libera (verslag)

logo-libera-feminaKLEINOp zaterdag 10 december kwam onze feministische leesgroep voor de tweede keer samen. Wat is het doel eigenlijk van onze bijeenkomsten? De vijfde golf van feminisme opstarten natuurlijk! Daarom hadden we onze deze keer verschaard in de kelder om vandaar uit een ware ondergrondse revolutie te beginnen.

Het leesvoer van deze maand kan je wel feministische klassiekers noemen. Een kort boekje met excerpten uit Simone De Beauvoirs The Second Sex en The Handmaid's Tale van Margaret Atwood. We hebben gekozen om deze werken in tandem gelezen omdat ze elkaar mooi aanvullen.

De tweede sekse

In de inleiding van onze editie van The Second Sex:

Some books come at the right moment: they constitute a rash of ideas of their time, while opening up totally new perspectives

 

Lees verder

 
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>

Openingsuren
van maandag t.e.m. zaterdag
van 9u30 tot 18u.
De Groene Waterman
Wolstraat 7 - Antwerpen
Tel. 03/232.93.94
 

algemene verkoopsvoorwaarden