Payday Loans

Zoek een boek



Mijn winkelwagen


De Groene Waterman. Een huis voor boeken, cultuur en ontmoeting

 
Nieuws uit De Groene Waterman
14 december 2016
Tweede bijeenkomst Femina Libera (verslag)

logo-libera-feminaKLEINOp zaterdag 10 december kwam onze feministische leesgroep voor de tweede keer samen. Wat is het doel eigenlijk van onze bijeenkomsten? De vijfde golf van feminisme opstarten natuurlijk! Daarom hadden we onze deze keer verschaard in de kelder om vandaar uit een ware ondergrondse revolutie te beginnen.

Het leesvoer van deze maand kan je wel feministische klassiekers noemen. Een kort boekje met excerpten uit Simone De Beauvoirs The Second Sex en The Handmaid's Tale van Margaret Atwood. We hebben gekozen om deze werken in tandem gelezen omdat ze elkaar mooi aanvullen.

De tweede sekse

In de inleiding van onze editie van The Second Sex:

Some books come at the right moment: they constitute a rash of ideas of their time, while opening up totally new perspectives

 

Lees verder

 
 4 april 2017
Meesterschap: het schuilt in het ongrijpbare
Verslag boekvoorstelling Residentie van Artevelde van Patrick Conrad

WP_20170223_20_10_34_Panorama

In het goedverlichte achtergedeelte van de Groene Waterman zit het publiek vrij dicht op elkaar in een ontspannen, gemoedelijke sfeer. Nergens is uit af te leiden dat hier een roman noir gepresenteerd gaat worden. Waarschijnlijk houdt een thrillerpubliek juist van knusheid, mijmer ik vlak voor aanvang van de boekvoorstelling van Patrick Conrads Residentie van Artevelde. Aan het oppervlak van de wereld barst het tenslotte van de ironie. Al snel blijkt de wereld ook in Conrads nieuwste boek weerbarstig. Logisch in een misdaadroman, of in dit geval: het soort detective zonder rechercheur in de hoofdrol, vanwaar roman noir een gerechtvaardigde typering is. Exacter zou je het kunnen categoriseren als een ‘hard-boiled’ noir-whodunit. Maar blijkens deze boekpresentatie is dergelijke precisie enigszins beperkt relevant: Conrad is excentriek, gunt zichzelf vrijheden. Zonder daardoor in te boeten aan de spanning waar een misdaadroman op teert, wel te verstaan.

De boekvoorstelling wordt ingeluid door Johanna (Joke) Spaey, journalist, recensente en schrijfster, met onder andere een misdaadroman op haar naam. Haar is gevraagd om ons vanuit een lezersstandpunt mee te nemen naar de werkelijkheid van Residentie van Artevelde, of zoals zij het verwoordt: de krochten van de Antwerpse ruien. Gezeteld naast een tevreden ogende Conrad begint ze met het voorlezen van een recensie van haar hand over de jongste vrucht van de thriller- en scenarioschrijver, dichter en filmregisseur aan haar linkerflank. Niet verwonderlijk blijkt het een uitgesproken positieve recensie: Spaey heeft de roman noir met veel plezier gelezen.

 

Lees verder




 
5 mei 2017
De wonderbaarlijkste historische allegorie was hij zelf
Tertugblik op lezing over Hans Fallada door zijn biografe en vertaalster Anne Folkertsma

9789059366299

Als er één kunstvorm gevrijwaard is van trends, van een al te grote invloed van de waan van alledag en van de nietsontziende originaliteitscultus, is het de literatuur, zou je zeggen. Toch moest Hans Fallada, internationaal sterauteur uit het Duitsland van de crisisjaren tijdens het interbellum en schrijver van één van de sterkste Duitstalige oorlogsromans, in 2008 ‘herontdekt’ worden. Anderhalf jaar na de ineenstorting van het Derde Rijk viel ook Fallada om en mogelijk heeft zijn afwezigheid tijdens de herstart van het schuldbewuste Duitsland zijn neerdalen in de vergetelheid in de hand gewerkt. Sinds 2008 heeft zijn werk in ieder geval weer een flinke vlucht genomen. En niet alleen zijn literatuur. Anders dan bij eveneens populaire heroplevers als John Williams en Hans Keilson is er bij Fallada altijd opmerkelijk veel aandacht voor zijn extraliteraire bestaan. Niet in de laatste plaats omdat hij in bewogen tijden schreef, zoals zijn biografe en vertaalster Anne Folkertsma aan het begin van haar lezing over de in 1893 geboren Fallada benadrukt. Hij werd geboren in het Duitse keizerrijk en schreef gedurende de Weimarrepubliek, het nationaalsocialisme en de echo van die laatste periode. Maar ook los van de historische context is zijn levensloopuitzonderlijk, licht Folkertsma geanimeerd toe. Fallada was zeer excentriek, koppig, ziekelijk, verslavingsgevoelig en vertoonde een sterke neiging tot dramatiek. Biografische gegevens zijn in zijn oeuvre nooit ver weg, waarmee de tijd waarin de auteur leefde onvermijdelijk doorschijnt. Het is daarom praktisch ondoenlijk om over Fallada’s werk te praten zonder de geschiedenis in ogenschouw te nemen, aldus Folkertsma. Deze zeer sterke verweving van werk, persoon en maatschappij zal zonder meer een goede verklaring zijn voor het brede aanslaan van Fallada's herwaardering. Buiten zijn literaire kwaliteit op zich uiteraard.

Lees verder




 
 31 mei 2017
Topcomedy onder een boekhandel
Sfeerverslag Stand-Up Antwerp (editie 17 mei), in de kelder van De Groene Waterman

18527938_1365445283522791_318303194761546143_n

“Dit is een sekte man!” kraamt de Engels-Belgische komiek Nigel Williams hysterisch tegen een jongeman nadat blijkt dat dit zijn eerste bezoek aan de Antwerpse comedy cellar is. Ondanks deze publiekelijke waarschuwing zou de bezoeker in kwestie –naïef dan wel heldhaftig midden vooraan gezeteld- het deze avond flink te verduren krijgen. Williams, de organisator en gastheer van deze maandelijkse stand-upcomedyavond, zou zelf overigens evenmin zachtzinnig behandeld worden gedurende de show. Maar iemand die steevast opkomt op het ironiserende ‘Stuck In The Middle With You’ van Stealers Wheel, kan vast tegen een stootje. Sowieso zullen weinig mensen beter ‘tegen een grapje kunnen’ dan stand-up-comedians. Een goed relativeringsvermogen correleert kennelijk met een bedrevenheid in het vinden van hilarische associaties. Geslaagde grappen draaien tenslotte vaak om subtiel mislukte logica over gevoelig liggende kwesties. Je moet net af kunnen wijken en daar ook toe bereid zijn. Het gevolg is dat komieken ongemakkelijke zaken in het betrekkelijke trekken, waardoor we er even over kunnen ontspannen. De ontlading waarmee dat gepaard gaat, is onze lach. Tot zover mijn getheoretiseer: terug naar de avond.

Tien minuten voordat Nigel Williams met een oerkreet zijn gang richting het podium had ingezet, was de tjokvolle kelder effectief veranderd in de ‘Stand-Up Comedy Cellar’ die het één keer in de maand is. Het verschil met nog een minuut eerder zat ‘m in de muziek. Bigband, swing en jazzy soulbalads gaven de gedimd verlichte kelder een retro-New Yorkse allure. Opeens hing er een typisch Amerikaanse stand-upsfeer die gezien de Engelstalige line-up en hun redelijk conventionele stijl naar mijn mening volkomen op zijn plaats was.

 

Lees verder




 
 5 mei 2017
In de bres voor wetenschappelijke legitimiteit
Verslag filoSofa-lezing wetenschapsfilosoof Bert Leuridan (UA)

711d4e9a0b7ecb888d9241017cb9b8e6

Een half uur na aanvangstijd loopt de man die ik daarvoor enkele keren lichtelijk gehaast met zijn laptop heen en weer heb zien struinen, naar voren. Hij zal zijn lezing zonder powerpointpresentatie houden, deelt wetenschapsfilosoof Bert Leuridan droogjes mede. “Uitgerekend als ik een lezing over de rol van wetenschap in de maatschappij wil beginnen, crasht mijn pc!” Leuridan lacht er ingetogen bij. Hij lijkt zich gemakkelijk te beschikken in deze tegenspoed. Ook in het publiek van UA-wijsbegeertealumni was er niemand die de ontspanning verloor door de uitloop. Filosofen zijn kennelijk goed in emotiebeteugeling. Getraind in de betrekkelijkheid. Naast de rol van wetenschap in de samenleving wil hij de specifieke rol van de wetenschapsfilosofie onder het licht houden, kondigt Leuridan aan. Samen met Erik Weber en Merel Lefevere van de Universiteit Gent bracht hij vorig jaar Wetenschap: wat, hoe en waarom? uit. Dit wetenschapsfilosofische overzichtswerk vormt het uitgangspunt van deze lezing.

In alle wetenschappelijke publicaties staat causaliteit centraal. Leuridan begint kordaat. Om snel toe te voegen dat causaliteitsvinding met name interessant is in de sociale wetenschappen. Daar waar het het ingewikkeldst is dus. Hoe stel je daar oorzakelijkheid vast? Waar is dat op gebaseerd? Ik krijg onmiddelijk Karl Popper-flashbacks. Leuridan is echter nog aan het inleiden: de wetenschapsfilosofie is geïnteresseerd in zaken die ook voor niet-wetenschappers en niet-filosofen relevant zijn. Het is maatschappelijk nuttig, lijkt hij al te willen onderstrepen. Het helpt met name de geesteswetenschappen in waarheidsvinding dan wel consensusbouwing. Dit gebeurt bijvoorbeeld logisch-empirisch, legt Leuridan uit. Middels voorspelling en verklaring. Wanneer je met kloppende logica een hypothese niet kunt ontkrachten, is die ofwel correct of niet rationeel genoeg, niet testbaar genoeg opgesteld.


Lees verder




 
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>

Openingsuren
van maandag t.e.m. zaterdag
van 9u30 tot 18u.
De Groene Waterman
Wolstraat 7 - Antwerpen
Tel. 03/232.93.94
 

algemene verkoopsvoorwaarden