Payday Loans

Zoek een boek



Mijn winkelwagen


De Groene Waterman. Een huis voor boeken, cultuur en ontmoeting

 
Tips personeel & vrijwilligers
15 mei 2017
Tip van Edith: Wil, de winnaar van de Fintro Literatuurprijs 2017

Gisteren won Jeroen Olyslaegers beide Fintro Literatuurprijzen: zowel de vakjury als de lezersjury bekroonden zijn roman Wil tot het beste Nederlandstalige literaire werk van het voorbije jaar. Een terechte keuze, vindt onze ex-collega en jurylid Edith.

Uit het juryrapport: “de jury koos voor de literaire en politieke oerkreet die klonk uit de roman Wil”.

Wil is een rebelse en ijzersterke oorlogsroman. Het is een onstuimig relaas over de bezette stad en een bevlogen reflectie over ambigue personages, over de flinterdunne lijn tussen goed en kwaad. Wat is dat eigenlijk, een mens, en hoe reageert hij in moeilijke situaties?

In zijn lyrische en volkse taal verweeft Olyslaegers op een magistrale wijze het zwarte verleden met het heden en plaatst die niet verwerkte oorlogstrauma's in een actuele en maatschappelijke context.

Met Wil heeft Olyslaegers zijn eigen “kleine oorlog” geschreven, en jawel: ook hij schopt tot de mensen een geweten krijgen.

Lezen, dit boek!

 

 
13 mei 2017
Tip van Katrien: Oksana, genomineerd voor de Fintro Literatuurprijs 2017

In korte suggestieve scènes beschrijft Donald Niedekker het leven van Lena. Ze wordt geboren in een dorp bij Tsjernobyl en groeit op bij haar grootmoeder nadat ze haar ouders bij de ramp heeft verloren. Ze wil balletdanseres worden, maar als die carrière na een zware blessure is afgesloten, besluit ze haar geluk in het Westen te zoeken. Na een nachtmerrieachtige boottocht raakt ze verstrikt in de vrouwenhandel.

Oksana is een roman en een dans, zwart en licht, een continent en een tijdperk doorkruisend. Rivieren, snelwegen, repetitielokalen, bordelen en buitenwijkvilla's vormen het decor voor een tegelijk lyrisch en bitter relaas. 

"Poëtisch en lyrisch waar het kan, nuchter en suggestief waar het kwaad eenvoudigweg te groot is," zo omschrijft de jury van de Fintro Literatuurprijs Oksana.

 

 

 
17 Juni 2016
Tip van vrijwilliger Chris: Het absurde idee je nooit meer te zien

Rosa Montero's verdriet is ondraaglijk na de plotselinge dood van haar man Pablo. De titel kan zowel één luide kreet zijn als gemompel met gebroken stem. Echte pijn is onzegbaar. Als je kunt praten over wat je verdriet doet, heb je geluk. Tijdens het schrijven van het voorwoord bij het dagboek van de Poolse Marie Curie- Sklodowska ontdekt de schrijfster parallellen met haar eigen lot. De wetenschapster schreef het gedurende het jaar volgend op de dood van haar man. In 1906 vond Pierre Curie de dood in een ongeluk. Over de barrière van de tijd heen verbindt het gemis beide vrouwen. Ieder zoekt troost in eigen leefwereld. Curie in het wetenschappelijke experiment dat ze met haar man opbouwde; Montero in de reddende kracht van de literatuur. Als schrijfster probeert ze woorden te vinden voor het niets. De plaats van de vrouw in de maatschappij, beschouwingen over leven en dood, omgaan met rouw en de waarde van het kleine en intieme in het leven als koppel worden uit het dagboek van Marie Curie getransponeerd naar haar persoonlijke gevoelens en bedenkingen. Ze sliepen tegen elkaar aan gekropen... een intimiteit die explodeert in de glorieuze liefde van de huid. ...

>> volledige recensie 
>> Het absurde idee je nooit meer te zien bestellen  

 
17 Juni 2016
Tip van Robrecht: Autoriteit

In zijn recentste boek denkt psychoanalyticus Paul Verhaeghe door over de tweesprong waarvoor we staan: autoriteit op basis van macht leidt tot een repressieve 'security-state'. Autoriteit op basis van gezag daarentegen, volgens gedeelde waarden op mensenmaat, krijg je maar als we samen democratisch aan de slag gaan. Sinds zijn boek enkele maanden geleden verscheen, is dit dilemma steeds meer op de voorgrond komen te staan. Vrijdag 22/04 gaat Verhaeghe in debat met Thomas Decreus, Christophe Callewaert en Erik Vlaminck in De Groene Waterman.

 
17 Juni 2016
Boekentip van vrijwilliger Chris

brautigam-199x300

 

Rosa Montero's verdriet is ondraaglijk na de plotselinge dood van haar man Pablo. De titel kan zowel één luide kreet zijn als gemompel met gebroken stem. Echte pijn is onzegbaar. Als je kunt praten over wat je verdriet doet, heb je geluk.
Tijdens het schrijven van het voorwoord bij het dagboek van de Poolse Marie Curie- Sklodowska ontdekt de schrijfster parallellen met haar eigen lot. De wetenschapster schreef het gedurende het jaar volgend op de dood van haar man. In 1906 vond Pierre Curie de dood in een ongeluk. Over de barrière van de tijd heen verbindt het gemis beide vrouwen. Ieder zoekt troost in eigen leefwereld. Curie in het wetenschappelijke experiment dat ze met haar man opbouwde; Montero in de reddende kracht van de literatuur. Als schrijfster probeert ze woorden te vinden voor het niets. De plaats van de vrouw in de maatschappij, beschouwingen over leven en dood, omgaan met rouw en de waarde van het kleine en intieme in het leven als koppel worden uit het dagboek van Marie Curie getransponeerd naar haar persoonlijke gevoelens en bedenkingen. Ze sliepen tegen elkaar aan gekropen... een intimiteit die explodeert in de glorieuze liefde van de huid. En wat nog het mooiste is: ze gaf hem een sjaaltje zodat hij zijn hoofd kon bedekken. Hartverscheurend is de ontleding van de laatste dag; zijn de laatste uren van het leven van de afgestorven geliefde. Niet alleen de auteur reflecteert zich in deze intieme vertrouwelijkheden, ook de lezer spiegelt zich aan deze woorden. Vaak geeft de bekende Spaanse schrijfster het verdriet van Marie voorrang aan haar eigen gemis. Ze vertelt bewust meer over Pierre Curie dan over haar overleden echtgenoot Pablo.

Toch is het geen boek enkel over verdriet. Rosa Montero gebruikt op originele wijze Marie 's leven als maatstaf om haar eigen leven beter te begrijpen. Ze uit ook haar bewondering voor Marie die als eerste vrouw les gaf aan de Sorbonne en de Nobelprijs won. Ze schrijft over het leven en het verdriet van deze inspirerende geleerde zoals je ademhaalt. Op een natuurlijke manier, met Lichtheid als loutering voor haar eigen verdriet. Dit boek gaat over twee sterke vrouwen die over de dood heen hun eigen leven terug in handen nemen. Het absurde idee je nooit meer te zien is een boek dat een mens sterker maakt.

Chris Rachel Spatz

 

 
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL
Openingsuren
van maandag t.e.m. zaterdag
van 9u30 tot 18u.
De Groene Waterman
Wolstraat 7 - Antwerpen
Tel. 03/232.93.94
 

algemene verkoopsvoorwaarden

privacy-verklaring