Payday Loans

Zoek een boek



Mijn winkelwagen


De Groene Waterman. Een huis voor boeken, cultuur en ontmoeting

 
Tips personeel & vrijwilligers
Tip van Diane
06/10/2015

Driestuiversroman - Bertolt Brecht - uitg. De Geus

Het verhaal speelt zich af begin jaren 1920 en is doorspekt van naoorlogse chaos, corruptie, machtsmisbruik en... oorlogsinvaliden. Mr Peachum is koning van een bedelaarsnetwerk en regeert met sterke hand: bedelaars worden “in scène” gezet, tot zelfs kreupel geslagen, om op geloofwaardige wijze zieltjes te roeren op straat en geld binnen te rijven. Concurrentie wordt koud gemaakt en zelfs Peachums bloedeigen perzikzachte dochter Polly wordt geofferd voor die naamloze vennootschap van pseudo-Bedelaars, netwerk van schurken, gangsters-bankiers en ingehuurd lompenproletariaat. Driemaal raden wie aan het kortste eind trekt: inderdaad, de individuele mensen aan de onderkant die geen andere handelingsmogelijkheid hebben dan zich te onderwerpen aan de roversmaatschappij. En passant wordt de burgerlijke moraal van die tijd op de korrel genomen: huwelijk, prostitutie, abortus: van elke hypocrisie ontdaan.

Het is een schelmenroman met een lachwekkend hoog gehalte aan ironie, onbegrensde hebzucht, zakendoen over lijken. Gangsters worden bankier, bankiers de grootste schurken. “Wat is inbraak in een bank vergeleken met de oprichting van een bank?”

U hebt het al begrepen: deze schelmenroman is in feite een parodie op de ongebreidelde wurggreep van dat (financieel) netwerk (van bedelaars) dat kapitalisme heet. Zeer actueel dus!

Ga eens naar de opera

De Vlaamse Opera brengt “Aufstieg und Fall der Stadt Mahagonny”, tekst Bertolt Brecht, muziek van Kurt Weill.

Mahagonny staat symbool voor een stad voor de arme mensen, waar je slecht entertainment krijgt, en waar je gedwongen wordt zoveel mogelijk te shoppen en het hele weekend vettige hamburgers te eten. “Arme mensen krijgen zo het idee dat zij ook in luxe leven, de luxe voor het arme volk, gecreëerd door de rijken.” De Vlaamse Opera creëert een eigentijdse setting en dat belooft!

Kaarten voor volgend voorjaar, te koop vanaf 28/11/2015 www.operaballet.be

 
10 augustus 2015
Boekentip: Bidden om verboden vruchten - Bart Stouten
bidden om verboden vruchten - bart stouten gelezen door vrijwiligster Chris (uitgegeven bij Vrijdag)

Eerste zin: Kaius belde voor de eerste keer in zijn leven naar zijn eigen antwoordapparaat.

Bid je om verboden vruchten wanneer je op zoek bent naar jezelf? Is dat het ultieme verlangen van ons allemaal? Brengt dat verlangen ons dichter bij de kern van een leven waarvan we proberen te genieten? Kaius, de protagonist in het boek Bidden om verboden vruchten vraagt het zich luidop af nadat zijn vriendin deze woorden met een vanzelfsprekend gemak had uitgesproken.
Het verhaal volgt de achtjarige Kaius van 1964 tot aan zijn prille volwassenheid. Het speelt zich grotendeels af in de Limburgse fruitstreek vanwaar Bart Stouten afkomstig is. Kaius neigt eerder naar zijn diepgelovige grootmoeder dan naar zijn atheïstische moeder, wat voor een tweespalt zorgt in de geest van het kind. God wordt als het ware een verboden vrucht. Hij zoekt die dan via een omweg, via Bach, de snelweg naar God. De auteur vertelt vanuit het standpunt van de jonge Kaius (vooral in de dialogen) afgewisseld met reflecties op zijn jeugdjaren die toen al doordrongen waren van muzikaliteit, kennisdrang en spiritualiteit..  

 

 
29 juli 2015
Boekentip: Postcapitalism, a guide to our future - Paul Mason
paul mason postcapitalism gelezen door Robrecht (uitgegeven bij Allen Lane)

"Sharing economy', 'Commons' and 'peer-production'... I believe it offers an escape route – BUT ONLY IF these micro-level projects are nurtured, promoted and protected by a MASSIVE change in what governments do."
Ofte: hoe het denken over de staat cruciaal blijft voor een deel- en ruileconomie met een politiserende impact.  

 

 
Tip van Katrien
9 juni 2015
el mesias van wouter mannaert en mark bellindo

El mesias - Wauter Mannaert en Mark Bellido - uitg. Blloan

Het bestaat. Een dorp waar de burgemeester een portret van Che Guevara in zijn bureau heeft hangen, banken en vastgoedmakelaars niet welkom zijn en prive-eigendom (de heilige koe van het kapitalisme) verboden is.

In het dorp Marinaleda in Andalusië, de meest Zuidelijke provincie van Spanje, hebben de inwoners al meer dan dertig jaar het kapitalisme de rug toegekeerd. De crisis lijkt er niet te bestaan. Kinderopvang kost er €12 per maand (warme maaltijd inbegrepen), sportvoorzieningen zijn zo goed als gratis. Een derde van de mensen woont er in zelfbouwhuizen. De gemeente geeft haar inwoners grond, bouwmaterialen en plannen. Ze bouwen zelf het huis en kunnen er voor €15 per maand in wonen. Iedereen verdient er eveneel, zo’n €1200 per maand. De werkloosheid is er heel laag. In 2012 waren er slechts 5% werklozen, in de rest van Spanje was dat 25%, in Andalusië zelfs 34%. Het dorp houdt zo’n honderd volksvergaderingen per jaar: de directe democratie in praktijk. Bewoners beslissen zelf mee welke werken en investeringen belangrijk zijn. “Democratie is meer dan om de vier jaar een bolletje kleuren”, stelt de charismatische burgemeester Juan Manuel Sánchez Gordillo.

Gefascineerd door alternatieve samenlevingsvormen en utopieën trokken Brussels tekenaar Wauter Mannaert en Spaans auteur journalist Mark Bellido naar Marinaleda en dompelden zich onder in het dagelijks leven. Bellido leefde ook enkele maanden bij de landbezetters in Somonte, een door landarbeiders bezet publiek landgoed als verzet tegen een mogelijke privatisering. Het idee voor El Mesías was geboren. Bellido schreef een scenario, Mannaert begon te tekenen.

Het boek begint bij Jésus Hérnandez - alias El Pocero -  zoon van een rioolkuiser die zich opwerkte en groot werd in de vastgoedsector. Maar als de crisis toeslaat, verliest hij zijn hele fortuin. Jésus wordt de spot van het volk en de pers, hét voorbeeld van de op- en ondergang van de vastgoedbubbel. Ten einde raad wil hij zich ophangen maar zelfs dat mislukt. Wanhopig doolt hij rond, tot hij van Marinaleda hoort, het socialistische eiland in. El Pocero trekt er naartoe en gooit zich vol toewijding in de sociale strijd. Dat gaat niet allemaal zonder slag of stoot. De jonge generatie, die alles in de schoot geworpen kreeg, zet zich af en lonkt naar de wereld buiten het dorp. En de klassieke politiek probeert terug voet aan de grond te krijgen. Slaagt Jésus er in het tij te keren en het dorp te redden?

El Mesías is een journalistiek stuk noch pamflet. Bellido en Mannaert tonen beide kanten van het verhaal. Het werd een genuanceerd en prachtig geïllustreerd verhaal over het universeel geloof in een betere wereld en in een alternatief: otro mundo es possible!

 
Tip van Robrecht
9 juni 2015
rebels rebel

Rebels Rebel. Tomasso Speretta - uitg. MER

De naoorlogse kunst in de VS is gekenmerkt door het ‘ernstige’ abstract expressionisme (denk aan het vrije spel van vorm en kleur bij schilders als Jackson Pollock of Mark Rothko) en de ‘speelse’ Pop Art (zoals Andy Warhol zijn vervreemdende reproducties van de populaire massacultuur). De laatste decennia maakt het artistiek activisme er opgang, met bekende voorbeelden als de Guerrilla Girls, Object Orange, Billboard Liberation Front, @rtmark.org, Labofii, Reverend Billy & The Stop Shopping Choir, Critical Mass, The Yes Men, Guerrilla Gardening...

In het boek Rebels Rebel van curator Tommaso Speretta ontdekken we hoe die terugkeer van sociale bewogenheid in artistieke middens op gang is getrokken door de confrontatie met een concrete maatschappelijke impasse, meer bepaald uit bezorgdheid met aidsslachtoffers. In de VS werd het eerste sterfgeval in juni 1981 vastgesteld, maar het duurde tot september 1985 vooraleer president Ronald Reagan de epidemie publiek vermeldde. Toen stond de teller al op 6.000 doden en het sterftecijfer werd daar in snel tempo een veelvoud van. Zijn regering dacht jaren er vanaf te geraken door aids te beschouwen als een probleem van marginale groepen met een ‘dubieuze moraal’: sekswerkers, homoseksuelen en druggebruikers. Door dat stigmatiserende verzuim kwamen sociale bewustwording en medische mobilisatie veel te laat op gang. Veel mensen stierven door besmette bloedtransfusies.

Speretta bespreekt hoe de aidscrisis de terugkeer van artistiek activisme in New York uitlokte. Verschillende nieuwe kunstenaarscollectieven organiseerden acties om de ernst van de ziekte onder publieke aandacht brengen, en deze dynamiek bezielde op haar beurt allerlei nieuwe artistieke ontwikkelingen. Het collectief Gran Fury bijvoorbeeld, publiceerde een eigen krantenversie van vier pagina’s, The New York Crimes, over hoe het leed van aids in de doofpot verdween. In maart 1989 werd de katern massaal rond krantexemplaren van The New York Times gewikkeld en in de straatkiosken van New York City aangeboden. Wat die krant lang verzweeg, werd door deze guerrilla-communicatie plots voorpaginanieuws.

Het idee inspireerde heel wat kunstenaars om maatschappelijke thema’s als onderwerp te nemen voor artistiek experiment met guerrillatactiek. Daardoor werden maatschappelijke gewoontes en praktijken – zoals het verdelen van een krant via straatventers of kiosken – grondstoffen voor experiment. Om ‘sociale sculpturen’ in de publieke ruimte te maken bijvoorbeeld. De maatschappij zelf als artistiek medium, een idee waarmee de situationisten eind de jaren 1950 al aan de slag gingen, vond een nieuwe adem in wat sindsdien ‘cultural jamming’ heet.

Het kunstactivistische duo The Yes Men is daar wellicht het bekendste voorbeeld van. Het duo ontwikkelde onder andere valse ‘officiële websites’ van bijvoorbeeld de Wereldhandelsorganisatie (WTO) waarop het de hypocrisie van zo’n instelling communiceerde. Ze omschreven dat als acties in ‘identity correcting’. Buiten verwachting om werd het duo per vergissing aangesproken als officiële woordvoerder van die organisaties. Het bood The Yes Men de kans om in de media of op formele congressen en officiële conventies te verschijnen. Ze maakten daar gretig gebruik van om de verwachtingen binnenstebuiten te keren: zo gaven zij namens het chemisch bedrijf Dow Chemicals op BBC World toe dat het veel dodelijke vervuiling veroorzaakte in de Indische regio Bhopal, spijt betuigt en schadevergoedingen belooft. De aandelen van het bedrijf gingen in vrije val.

Ook The Yes Men hackten overigens The New York Times, op 12 november 2008, daags nadat Obama tot president was verkozen. Deze ‘bezetting’ was een inspirerende voorloper van Occupy Wall Street in 2011. Een grap in 80.000 exemplaren, vrij verdeeld in de straten van New York waarin de bezette krant meedeelt welk nieuws ze graag zou willen brengen: het einde van de oorlog in Irak, een maximumloon voor CEO’s, een eerlijke economie enzovoort. Zelden stonden zoveel mensen midden op straat met een glimlach de krant te lezen.

Dit overzicht van activistische kunst in New York van 1979-1989 vertelt een kunstgeschiedenis van sociaal verzet. Het werd een inspiratiebron voor een nieuwe generatie kunstenaars wereldwijd om met kritische interventies de publieke ruimte in te trekken, een hinksprongstap te maken over de kloof tussen kunst en leven heen.

 
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL
Openingsuren
van maandag t.e.m. zaterdag
van 9u30 tot 18u.
De Groene Waterman
Wolstraat 7 - Antwerpen
Tel. 03/232.93.94
 

algemene verkoopsvoorwaarden

privacy-verklaring