Payday Loans

Zoek een boek



Mijn winkelwagen


De Groene Waterman. Een huis voor boeken, cultuur en ontmoeting

 
Tips personeel & vrijwilligers
12 april 2016
Boekentip van vrijwilliger Chris

brautigam-199x300

Wieteke van Zeil kijkt graag via details naar kunstwerken. Door haar loer ik voortaan als het ware door het sleutelgat, wat mijn honger om te zien vergroot. Gaat de deur open, dan neem ik haar loep ter hand en via het detail komt het kunstwerk tot leven.

In het stijlvol bij Atlas uitgegeven boek Dichterbij biedt ze kunstliefhebbers haar ervaring van kijken via details aan. Je kunt er onbegrensd je fantasie op loslaten en, indien gewenst, er een historische, ludieke of diepgaande betekenis aan geven. Op De Val van de Opstandige Engelen van Pieter Bruegel de Oude (Kon. Musea voor Schone Kunsten van België, Brussel) isoleert ze bijvoorbeeld in de turbulente werveling van figuren een mensachtig monster dat zich vastbijt met zijn reptielenkop in een van zijn vier armen. In een wellicht laatste stuiptrekking laat het monster nog een scheet. Zijn laatste ademstoot?

Bij het omslaan van de pagina wordt het hele werk geserveerd, kleiner dan het fragment, zodat je ogen even moeten wennen om het in het geheel te ontdekken. Interessant is dat de grootte van het originele kunstwerk wordt vermeld; aldus is de verhouding tot het detail duidelijk. ...

>> Volledige Recensie
>> Boek bestellen

 
22 februari 2016
Boekentip van vrijwilliger Frank

brautigam-199x300De Chinezen hebben grote stukken land in Afrika verworven. Daar zit een plan van de overheid achter, en het wordt gesteund door Chinese staatsbanken en ontwikkelingsfondsen. De belangrijkste bedoeling is voedsel te produceren voor China, zelfs ten koste van de Afrikaanse bevolking die hongert. Bovendien wil China grote aantallen overtollige boeren naar Afrika laten migreren.

Hoe waar of onwaar zijn deze veel gehoorde beweringen? Voor de eerste maal is dat te velde onderzocht. De Amerikaanse professor Brautigam en haar team doorkruisten enkele jaren Afrika en China op zoek naar de Chinese landbouwprojecten in Afrika. Ze deed haar onderzoek in het kader van het IFPRI (International Food Policy Research Institute). Het boek is een must voor iedereen die zich interesseert in de landroof in Afrika.

>> meer informatie 

 

 

22 februari 2016
Boekentip Robrecht 

janblommaertBegin dit jaar de lenteschoonmaak met uw taal op te poetsen! In Let op je woorden gaat Jan Blommaert naar het hart van de cultuurstrijd: onze woorden worden voortdurend verdraaid en tegen ons gebruikt. Op een heel toegankelijke en didactische wijze gidst deze belangrijke linguïstische antropoloog ons doorheen de wildernis van de politieke retoriek en wijst terloops aan hoe eenvoudig we onze woorden kunnen heroveren.

‘Conclusie: ‘publieke opinie’ is vaak een niet-publieke opinie die publiek gemaakt is, het is een door bepaalde belangen ingegeven opinie die met behulp van wat technische meetapparatuur – de enquëte – aan ‘de bevolking’ wordt toegeschreven.’ Wie niet op zijn woorden let, laat zich binnen de kortste keren de mond snoeren...

>> meer informatie 

 

 

15 februari 2016
Boekentip Robrecht 

1cc316173b59d76286a48b920a898148Fragment uit de knap uitgegeven theatertekst Hoop van Stijn Devillé. Personage 'ondernemer Egon Starck’ aan het woord:

"We kunnen op zondag 
een progressieve krant lezen bij het ontbijt
verontwaardigd zijn
over een nieuwe nederzetting
op de bezette westelijke jordaanoever
en tegelijk een paar jaffa appelsienen persen
we kunnen verheugd lezen
over de positie van
max Verstappen in de formule 1
een low–cost–vluchtje boeken naar Gran Canaria
en voor de groenen stemmen
we kunnen met onze SUV de kinderen oppikken
van de jeugdbeweging
en hen thuis
in onze lagerendementswoning
biologisch eten geven

We kunnen zonder tegenspraak 
Tegelijk alles hebben en zijn”

>> Lees meer

Hoop is het derde deel in een trilogie van politieke thrillers van de hand van Stijn Devillé. De theaterteksten zijn mooi uitgegeven en apart of samen verkrijgbaar.

Stijn Devillé, Hoop.
Prijs: 12,50 - Aandeelhouders: 11,25

Stijn Devillé, Hebzucht. Angst. Hoop.
Prijs: 30,00 - Aandeelhouders: 27,00

 
19 januari 2016
Vrijwilligster Chris las De Stamhouder van Alexander Münninghoff
boekcover de stamhouderOpa Münninghoff

In De Stamhouder wordt de boeiende geschiedenis van drie generaties gekoppeld aan de Grote Geschiedenis. De personages zijn kinderen van hun tijd, waardoor ze misschien kunnen rekenen op het mededogen van de lezer voor de vaak drastische besluiten die ze vaak nemen. Hoofdpersonage Opa Joannes Münninghoff vertrekt aan het begin van de Eerste Wereldoorlog vanuit zijn geboorteplaats Laren naar Letland, waar hij door het blinde lot gedreven zijn vrouw en zijn fortuin wist te vinden. Begin jaren dertig zet hij de stap van obscure sjacheraar naar gerespecteerde oligarch en werd een van de meest in aanzien staande en gefortuneerde mensen in Letland. Zijn vrouw is een Russische gravin die gewonden verzorgt die van het front komen. Het feit dat Omi Münninghoff een tweeling op de wereld zet met een verschillende bloedgroep, wellicht omdat de gravin na of voor de liefdesdaad met haar wettige echtgenoot diezelfde nacht ook had toegegeven aan de charmes van een van hun huisvrienden, zet meteen de toon van deze hectische familiegeschiedenis. Omi doet zich in het openbaar voor als een super geëmancipeerde vrouw die, als het haar uitkomt, er voor enkele weken op uittrekt naar de Côte d'Azur, trefpunt van de oude Russische adel. Ook haar man is veel op reis, waarbij hij zaken en plezier combineert.

Frans Münninghoff

Zoon Frans, de tweede protagonist in deze familiegeschiedenis, wordt als 11-jarige verbannen naar een katholiek instituut van de Fraters van Tilburg te Oss. De overgang van het rijke, vrije leven in Riga naar de kleinburgerlijkheid van een rooms plattelandsinternaat maakt dat hij zich ontheemd en eenzaam voelt. Hij schrijft elke dag een brief naar het thuisfront. Nederland, in zijn ogen een landje van niks dat eigenlijk bij het Duitse Reich hoort, zal nooit op zijn sympathie kunnen rekenen.
Tijdens een bezoek aan Omi's zuster en zwager, een vurige aanhanger van Adolf Hitler, krijgt Frans nog een grotere afkeer van alles dat aan Nederland is gelinkt. Hij tekent, inmiddels zestien geworden, met zijn naam in het Duits. Frans wordt Franz. Naast het verhaal van de andere familieleden, passeren een varia aan vrienden, kennissen en plaatsen de revue.
Als rebelse en knappe jongen van zeventien met steenrijke ouders wordt Frans tijdens een vakantie in 1937 in Riga verliefd op Wera Lemcke. Een nieuw hoofdfiguur doet haar intrede. Ook haar achtergrond wordt uitvoerig beschreven. Het is het hoofd bijhouden bij alweer nieuwe namen, carrière switchen en relaties - waaronder Joseph Kennedy, ambassadeur van de Verenigde Staten in Groot-Brittanië - van de Oude Heer.

In 1939 verneemt Opa Münninghoff, dankzij connecties op hoger niveau en wijdvertakt netwerk, dat als gevolg van de geheime clausules in het Molotov-Ribbentroppact, de grond te heet wordt voor zijn familie in Letland. Hij probeert haastig te redden wat te redden valt van zijn bezittingen en zijn fortuin en verlaat met zijn gezin Riga. Ze belanden in Voorburg in Nederland.

Frans, ondertussen twintig geworden, weet wat hij wil. De Oude Heer wendt vol afgrijzen het hoofd af als het woord 'SS' valt. Aldus wil Frans zijn vrienden uit Riga terugvinden, de bolsjewieken verdrijven uit het Letse paradijs en trouwen met Wera. Een zoon aan het Oostfront en een vader die informatie doorsluist naar Engeland en welwillend staat tegenover een aanslag op Hitler, valt dit te rijmen binnen twee generaties?

In 1942 trouwt Frans met Wera Lemcke, dochter van een Duits-Baltische ingenieur en een moeder van Russische adel. In 1944 wordt de kleinzoon, Alexander Münninghoff en ik-figuur in De Stamhouder, in het Poolse Poznan geboren. De Oude Heer haalt moeder en kind naar Nederland. De opportunist eerste klas doet echter niets zo maar, alles is slim en sluw beredeneerd. Ook in zijn vaderland gaat zijn ondoorzichtig zakendoen verder en weet hij binnen de kortste keren een goed lopende commercie op gang te zetten die zal uitgroeien tot een nieuw zakenimperium. Hij doet zaken met de Duitsers en tegelijkertijd houdt hij de geallieerden te vriend. Oorlog is voor hem een uitdaging voor zijn zakelijke intelligentie, een soort Risk. Op dat punt in het boek aangekomen, neemt het verhaal van de zakenman in een oorlogssituatie het over van het enge familiegebeuren.

Na de oorlog

Frans keert na de wapenstilstand terug naar vrouw en kind. De liefde tussen het koppel is voorbij. De hoge relaties en het gemanipuleer van Opa kunnen Frans' SS - verleden, na veel moeilijkheden, dreigende processen en gevangenneming enigszins onder de mat vegen. Dankzij een dubbele identiteitskaart, alweer een kunstgreep van de Ouwe, zal het tij ten goede keren voor de zoon. De auteur wijdt er bladzijden lang aan, soms wat te uitvoerig en daarbij heel wat tussenpersonen opvoerend. In 1947 wordt de scheiding tussen Frans en Wera uitgesproken. Omdat Frans dan nog in de gevangenis zit, beslist de rechtbank dat Wera de voogdij krijgt over haar zoon, iets dat Opa absoluut niet zint. Datzelfde jaar beslist het Bijzondere gerechtshof in Den Haag dat veroordeling is uitgesloten wegens de Letse nationaliteit van Frans. Hij is blijkbaar nooit in Nederland geweest, terwijl hij ruim acht jaar scholier was in Nederland. De lange arm en het 'ons kent ons' is een rode draad in het gekonkel van de Ouwe. In 1948 is Frans weer een vrij man. Het politieke klimaat in Nederland focust intussen meer op wederopbouw van het land dan op wraak tegenover hen met een oorlogsverleden. De rust keert terug in de familie, een terugkeer naar Letland zit er echter niet in. Maar die rust is betrekkelijk. Strubbelingen op zakelijk gebied worden breed uitgesmeerd en bovendien zet opa zich in om Wera uit de familieclan te bannen.

Wera

Het tweede deel van het boek is gewijd aan Wera, de moeder van de auteur. De oude stamhouder broedt alweer een plan uit. Zoon Frans vraagt op zijn aandringen de voogdij van Alexander. Het feit dat Wera een onechte dochter is, een kind van de zonde, brandmerkt haar als losbandige moeder. De rechter stelt een vileine vraag, wellicht ingefluisterd door opa. Ze geeft toe ooit abortus te hebben gepleegd en dat is in het Nederland van 1951 een misdaad. Het voogdijschap wordt haar ontnomen, Alexander wordt toegewezen aan zijn vader.
Moeder en de zevenjarige Frans, vluchten naar haar moeder in Duitsland. En dan wordt het verhaal helemaal een filmscenario. In opdracht van zijn grootvader wordt Alexander geschaakt. Een koppel verleidt hem met chocolade, hij wordt met chloroform verdoofd en in een auto geduwd. Wanneer hij in een vreemde omgeving in een bed wakker wordt, wordt er door de Münninghoffclan geklonken op de stamhouder. Zijn stiefmoeder zal de moederrol overnemen.
Pas in 1969 bezoekt hij opnieuw zijn moeder, met zijn aanstaande bruid Ellen. Daarna valt er weer een stilte langs weerszijden en pas na de dood van zijn vader in 1990 zal de relatie met zijn moeder genormaliseerd worden. 'Opeens kon ze gewoon mijn moeder zijn. Ik hield van haar'.

De beschermengel

In deel drie ontmoet Frans een oorlogsmakker en zijn vrouw. Hij belandt in een ménage à trois, een kind wordt geboren. 'Bist du mein vater oder nicht?' vraagt het kind. 'Ich bin dein Schutzengel,' antwoordt hij. Hele verhalen volgen van figuren aan de zijlijn. Een erfeniskwestie waarin Frans voorstellen uit om diverse erfrechtelijke valkuilen te ontwijken, zijn voldoende om alweer in dat chaotische denken en leven van hem te verzeilen. Het moet een raar zicht geweest zijn wanneer hij, pachter van twee benzinestations in Limburg, als gesoigneerde heer achter de kassa stond of met de slang in de hand. Bijna zou je naar de dood van een personage verlangen omdat zijn levenswandel je zelfs als lezer vermoeit. Komen daarbij nog de turbulente verwikkelingen met Andrea, de dochter die hij naar alle waarschijnlijkheid bij de vrouw van zijn Alter Kamerad heeft verwekt. Ook haar milieu wordt uit de doeken gedaan. Frans Münninghoffs plannen om in Londen een eetcafé te beginnen met Andrea als mooie barmeid vallen in duigen. De beschermengel, zoals Frans zich laat noemen, zal jarenlang haar financiële melkkoe zijn. De chaotische scène eindigt met de zelfmoord van de oorlogsmaat.
Iets rustiger wordt het wanneer we terecht komen in het leven van de auteur en zijn vrouw. Zij moeten wel de dood van hun eerste drie kinderen zien verwerkt te krijgen. Een volgende stamhouder wordt geboren.

De stamhouder, Alexander Münninghoff, alias de auteur, ex-oorlogsverslaggever en gewezen correspondent in Moskou, verheerlijkt zijn familiegeschiedenis niet. Enerzijds koppelt hij ze meesterlijk aan de geschiedenis en anderzijds weerklinkt onderhuids kritiek op de levenswandel van zijn opa en zijn vader. Schraalheid kun je in deze saga, waarin de gebeurtenissen wervelend als in een actiefilm elkaar opvolgen, niet ontdekken. Een doos vol documenten, gevonden na zijn vaders dood en de interesse in de spionageverhalen van zijn grootvader, zijn de aanzet van dit boek. De fantasie verbleekt bij de werkelijkheid van de alternerende gebeurtenissen in deze familie. Soms zijn de interne verwikkelingen enorm breed uitgesmeerd en moet je nadenken over wie nu wie is in het kluwen van het verhaal. Ook word je van de ene geografische plaats naar de andere meegevoerd. Wanneer je als lezer al naar adem moet happen bij de turbulente wendingen in deze familie, wat moet het dan geweest zijn voor de mensen die dit alles beleefden.

Kortom, De Stamhouder is een verbijsterende en krankzinnige familiekroniek!

De rechten ter verfilming zijn ondertussen aangekocht. De scenarist zal er een vette kluif aan hebben.

Chris Rachel Spatz  ->> boek bestellen

Opa Münninghoff

  

In De Stamhouder wordt de boeiende geschiedenis van drie generaties gekoppeld aan de Grote Geschiedenis. De personages zijn kinderen van hun tijd, waardoor zemisschien kunnen rekenen op het mededogen van de lezer voor de vaak drastische besluiten die ze vaak nemen. Hoofdpersonage Opa Joannes Münninghoff vertrekt aan het begin van de Eerste Wereldoorlog vanuit zijn geboorteplaats Laren naar Letland,waar hij door het blinde lot gedreven zijn vrouw en zijn fortuin wist te vinden. Begin jaren dertig zet hij de stap van obscure sjacheraar naar gerespecteerde oligarch en werd  een van de meest in aanzien staande en gefortuneerde mensen in Letland. Zijn vrouw is een Russische gravin die gewonden verzorgt die van het front komen. Het feit dat Omi Münninghoff een tweeling op de wereld zet met een verschillende bloedgroep, wellicht omdat de gravin na of voor de liefdesdaad met haar wettige echtgenoot diezelfde nacht ook had toegegeven aan de charmes van een van hun huisvrienden, zet meteen de toon van deze hectische familiegeschiedenis. Omi doet zich in het openbaar voor als een super geëmancipeerde vrouw die, als het haar uitkomt, er voor enkele weken op uittrekt naar de Côte d'Azur, trefpunt van de oude Russische adel. Ook haar man is veel op reis, waarbij hij zaken en plezier combineert.

  



 

  

Frans Münninghoff

Zoon Frans, de tweede protagonist in deze familiegeschiedenis, wordt als 11-jarige verbannen naar een katholiek instituut van de Fraters van Tilburg te Oss. De overgang van het rijke, vrije leven in Riga naar de kleinburgerlijkheid van een rooms plattelandsinternaat maakt dat hij zich ontheemd en eenzaam voelt. Hij schrijft elke dag een brief naar het thuisfront. Nederland, in zijn ogen een landje van niks dat eigenlijk bij het Duitse Reich hoort, zal nooit op zijn sympathie kunnen rekenen. 
Tijdens een bezoek aan Omi's zuster en zwager, een vurige aanhanger van Adolf Hitler, krijgt Frans nog een grotere afkeer van alles dat aan Nederland is gelinkt. Hij tekent, inmiddels zestien geworden, met zijn naam in het Duits. Frans wordt Franz. Naast het verhaal van de andere familieleden, passeren een varia aan vrienden, kennissen en plaatsen de revue. 
Als rebelse en knappe jongen van zeventien met steenrijke ouders wordt Frans tijdens een vakantie in 1937 in Riga verliefd op Wera Lemcke. Een nieuw hoofdfiguur doet haar intrede. Ook haar achtergrond wordt uitvoerig beschreven. Het is het hoofd bijhouden bij alweer nieuwe namen, carrière switchen en relaties - waaronder Joseph Kennedy, ambassadeur van de Verenigde Staten in Groot-Brittanië - van de Oude Heer.

In 1939 verneemt Opa Münninghoff, dankzij connecties op hoger niveau en wijdvertakt netwerk, dat als gevolg van de geheime clausules in het Molotov-Ribbentroppact, de grond te heet wordt voor zijn familie in Letland. Hij probeert haastig te redden wat te redden valt van zijn bezittingen en zijn fortuin en verlaat met zijn gezin Riga. Ze belanden in Voorburg in Nederland.


Frans, ondertussen twintig geworden, weet wat hij wil. De Oude Heer wendt vol afgrijzen het hoofd af als het woord 'SS' valt. Aldus wil Frans zijn vrienden uit Riga terugvinden, de bolsjewieken verdrijven uit het Letse paradijs en trouwen met Wera.Een zoon aan het Oostfront en een vader die informatie doorsluist naar Engeland en welwillend staat tegenover een aanslag op Hitler, valt dit te rijmen binnen twee generaties?

In 1942 trouwt Frans met Wera Lemcke, dochter van een Duits-Baltische ingenieur en een moeder van Russische adel. In 1944 wordt de kleinzoon, Alexander Münninghoff en ik-figuur in De Stamhouder, in het Poolse Poznan geboren. De Oude Heer haalt moeder en kind naar Nederland. De opportunist eerste klas doet echter niets zo maar, alles is slim en sluw beredeneerd. Ook in zijn vaderland gaat zijn ondoorzichtig zakendoen verder en weet hij binnen de kortste keren een goed lopende commercie op gang te zetten die zal uitgroeien tot een nieuw zakenimperium. Hij doet zaken met de Duitsers en tegelijkertijd houdt hij de geallieerden te vriend.Oorlog is voor hem een uitdaging voor zijn zakelijke intelligentie, een soort Risk. Op dat punt in het boek aangekomen, neemt het verhaal van de zakenman in een oorlogssituatie het over van het enge familiegebeuren.


Na de oorlog

Frans keert na de wapenstilstand terug naar vrouw en kind. De liefde tussen het koppel is voorbij. De hoge relaties en het gemanipuleer van Opa kunnen Frans' SS - verleden, na veel moeilijkheden, dreigende processen en gevangenneming enigszins onder de mat vegen. Dankzij een dubbele identiteitskaart, alweer een kunstgreep van de Ouwe, zal het tij ten goede keren voor de zoon. De auteur wijdt er bladzijden lang aan, soms wat te uitvoerig en daarbij heel wat tussenpersonen opvoerend. In 1947 wordt de scheiding tussen Frans en Wera uitgesproken. Omdat Frans dan nog in de gevangenis zit, beslist de rechtbank dat Wera de voogdij krijgt over haar zoon, iets dat Opa absoluut niet zint. Datzelfde jaar beslist het Bijzondere gerechtshof in Den Haag dat veroordeling is uitgesloten wegens de Letse nationaliteit van Frans. Hij is blijkbaar nooit in Nederland geweest, terwijl hij ruim acht jaar scholier was in Nederland. De lange arm en het 'ons kent ons' is een rode draad in het gekonkel van de Ouwe. In 1948 is Frans weer een vrij man. Het politieke klimaat in Nederland focust intussen meer op wederopbouw van het land dan op wraak tegenover hen met een oorlogsverleden. De rust keert terug in de familie, een terugkeer naar Letland zit er echter niet in. Maar die rust is betrekkelijk. Strubbelingen op zakelijk gebied worden breed uitgesmeerd en bovendien zet opa zich in om Wera uit de familieclan te bannen.

 

 

Wera

Het tweede deel van het boek is gewijd aan Wera, de moeder van de auteur. De oude stamhouder broedt alweer een plan uit. Zoon Frans vraagt op zijn aandringen de voogdij van Alexander. Het feit dat Wera een onechte dochter is, een kind van de zonde, brandmerkt haar als losbandige moeder. De rechter stelt een vileine vraag, wellicht ingefluisterd door opa. Ze geeft toe ooit abortus te hebben gepleegd en dat is in het Nederland van 1951 een misdaad. Het voogdijschap wordt haar ontnomen, Alexander wordt toegewezen aan zijn vader. 
Moeder en de zevenjarige Frans, vluchten naar haar moeder in Duitsland. En dan wordt het verhaal helemaal een filmscenario. In opdracht van zijn grootvader wordt Alexander geschaakt. Een koppel verleidt hem met chocolade, hij wordt met chloroform verdoofd en in een auto geduwd. Wanneer hij in een vreemde omgeving in een bed wakker wordt, wordt er door de Münninghoffclan geklonken op de stamhouder. Zijn stiefmoeder zal de moederrol overnemen. 
Pas in 1969 bezoekt hij opnieuw zijn moeder, met zijn aanstaande bruid Ellen.Daarna valt er weer een stilte langs weerszijden en pas na de dood van zijn vader in 1990 zal de relatie met zijn moeder genormaliseerd worden. 'Opeens kon ze gewoon mijn moeder zijn. Ik hield van haar'.


De beschermengel

In deel drie ontmoet Frans een oorlogsmakker en zijn vrouw. Hij belandt in een ménage à trois, een kind wordt geboren. 'Bist du mein vater oder nicht?' vraagt het kind. 'Ich bin dein Schutzengel,' antwoordt hij. Hele verhalen volgen van figuren aan de zijlijn. Een erfeniskwestie waarin Frans voorstellen uit om diverse erfrechtelijke valkuilen te ontwijken, zijn voldoende om alweer in dat chaotische denken en leven van hem te verzeilen. Het moet een raar zicht geweest zijn wanneer hij, pachter van twee benzinestations in Limburg, als gesoigneerde heer achter de kassa stond of met de slang in de hand. Bijna zou je naar de dood van een personage verlangen omdat zijn levenswandel je zelfs als lezer vermoeit. Komen daarbij nog de turbulente verwikkelingen met Andrea, de dochter die hij naar alle waarschijnlijkheid bij de vrouw van zijn Alter Kamerad heeft verwekt. Ook haar milieu wordt uit de doeken gedaan. Frans Münninghoffs plannen om in Londen een eetcafé te beginnen met Andrea als mooie barmeid vallen in duigen. De beschermengel, zoals Frans zich laat noemen, zal jarenlang haar financiële melkkoe zijn. De chaotische scène eindigt met de zelfmoord van de oorlogsmaat.
Iets rustiger wordt het wanneer we terecht komen in het leven van de auteur en zijn vrouw. Zij moeten wel de dood van hun eerste drie kinderen zien verwerkt te krijgen. Een volgende stamhouder wordt geboren.


De stamhouder, Alexander Münninghoff, alias de auteur, ex-oorlogsverslaggever en gewezen correspondent in Moskou, verheerlijkt zijn familiegeschiedenis niet. Enerzijds koppelt hij ze meesterlijk aan de geschiedenis en anderzijds weerklinkt onderhuids kritiek op de levenswandel van zijn opa en zijn vader. Schraalheid kun je in deze saga, waarin de gebeurtenissen wervelend als in een actiefilm elkaar opvolgen, niet ontdekken. Een doos vol documenten, gevonden na zijn vaders dood en de interesse in de spionageverhalen van zijn grootvader
, zijn de aanzet van dit boek. De fantasie verbleekt bij de werkelijkheid van de alternerende gebeurtenissen in deze familie. Soms zijn de interne verwikkelingen enorm breed uitgesmeerd en moet je nadenken over wie nu wie is in het kluwen van het verhaal. Ook word je van de ene geografische plaats naar de andere meegevoerd. Wanneer je als lezer al naar adem moet happen bij de turbulente wendingen in deze familie, wat moet het dan geweest zijn voor de mensen die dit alles beleefden.

Kortom, De Stamhouder is een verbijsterende en krankzinnige familiekroniek!

De rechten ter verfilming zijn ondertussen aangekocht. De scenarist zal er een vette kluif aan hebben.

 
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL
Openingsuren
van maandag t.e.m. zaterdag
van 9u30 tot 18u.
De Groene Waterman
Wolstraat 7 - Antwerpen
Tel. 03/232.93.94
 

algemene verkoopsvoorwaarden