Payday Loans

Zoek een boek



Mijn winkelwagen


De Groene Waterman. Een huis voor boeken, cultuur en ontmoeting

 
Exit through the museum
3 juli 2016
Exit through the museum #6

"A thinking model" - Stijn Van Dorpe

bossypants van tina fey

Tijdens zijn verblijf in Berlijn in de herfst van 2014 raakte Stijn Van Sorpe gefascineerd door een commerciële kunstgallerie gesitueerd in een historisch gebouw van DDR-signatuur en tevens voormalig hoofdkantoor van de Berliner Verlag, nu Berliner Zeitung.
De galerie was niet zichtbaar van de straat en profileerde zich meer als een 'kantoor' of 'werkplek' dan als een traditionele tentoonstellingsplek. De kunstplek vertegenwoordigde interessante kunstenaars zoals het internationaal gevierd collectief Slavs and Tartar.
In een poging vat te krijgen op de schijnbaar conflictuerende ideologische, hisotrische en esthetische verschijningsvormen die de knustenaar er aantrof en na verschillende ontmoetingen, ontstond de installatie en publicatie 'A thinking Model'. Deze installatie kan u gedurende de zomermaanden bezichtigen in onze boekhandel.

Stijn Van Dorpe zal op zondag 3 juli om 16u. een presentatie van zijn werk geven. Van harte welkom!

meer info

 
24  maart 2016
Exit through the museum #5
Solidariteitsactie van kunstenaar Philip Aguirre

mare_nostrumPhilip Aguirre schenkt 200 etsen weg aan Vluchtelingenwerk Vlaanderen. U kan er via deze weg een kopen, de opbrengst gaat integraal naar de vluchtelingen.

‘Zo probeer ik dit onrecht onder de aandacht te brengen en geld in te zamelen’, aldus de kunstenaar, wiens vader zelf als kind in een bootje de Spaanse burgeroorlog ontvluchtte na het bombardement op Guernica. Je kan de etsen voor 200, 400 of 600 euro kopen. De opbrengst gaat integraal naar Vluchtelingenwerk.

meer info


 
Exit through the museum #4: Oogst

Oogst

Oogst, een nieuw kunsttijdschrift, maakte intussen al vier gevouwen tentoonstellingen. In tijden
van snelle clicks creëert elke editie zo wat ruimte voor de traagheid van papier. Bijzonder aan
Oogst is de aanpak: kunstkritiek die aandacht heeft voor de hoogstpersoonlijke beleving van de
kijker en het menselijke verhaal achter en doorheen het kunstwerk. Het tijdschrift gidst de lezer
langs het onzekere, ontroerende, kwetsbare en intermenselijke dat het artistieke omringt, zoals de
dampkring onze planeet.
Kunst is divers – dat mogen ze ons niet afpakken! – en daarom is een diversiteit van kunstkritiek
ook heel welkom. De Groene Waterman zet met plezier een initiatief als Oogst in de kijker,
omdat we dit experiment met een nieuwe vorm van kunstkritiek toejuichen.
Het maakt van kunstkritiek, zoals kunst, een huis met vele kamers. Er is de wetenschappelijke
aanpak, die zich beperkt tot een feitelijke contextualisering van een werk. Er is de filosofische
demarche: de acrobatie van een duidend vertoog. Of er is de kritiek als literair genre, zelf een
kunstvorm van experimenteren in waarnemingsleer. Allemaal geven ze een antwoord op de
postmoderne geste die elke reflectie al bij voorbaat afschrijft als een vrijblijvend smaakoordeel.
Weliswaar zijn niet alle vormen van kunstkritiek een cadeau. Een vorm die vandaag snel opgang
maakt, is de economische: het waarderen van kunst inzake de verkoopprijs, of van een event op
basis van het aantal bezoekers, de geboekte vluchten en hotelkamers en het geschat aantal
uitgegeven euro’s door toeristen.
Kritiek is niet nodig omdat we kunstwerken hoogdringend moeten ‘ontmaskeren’ of ‘uitleggen’.
En wanneer kritiek het als haar opdracht ziet intelligente raadseltjes op te lossen, reduceert ze
zichzelf tot de taxidermist die dode dieren opzet. Het is net het levende en levendige van kunst
dat wij, door als kunstliefhebber criticus te worden, kunnen deelnemen aan kunst. Door na te
denken, te kijken, te luisteren en te voelen, voegen we iets toe, reageren we, beantwoorden we
aan een vraag waarvan we vermoeden dat die uit een werk vertrekt.
Veel kunst is voortdurend een aanzet. Oogst, op haar beurt, is in elk nummer een aanleiding om
dat mee te ontdekken…
exit_trough_the_museum

Oogst, een nieuw kunsttijdschrift, maakte intussen al vier gevouwen tentoonstellingen. In tijden van snelle clicks creëert elke editie zo wat ruimte voor de traagheid van papier. Bijzonder aan Oogst is de aanpak: kunstkritiek die aandacht heeft voor de hoogstpersoonlijke beleving van de kijker en het menselijke verhaal achter en doorheen het kunstwerk. Het tijdschrift gidst de lezer langs het onzekere, ontroerende, kwetsbare en intermenselijke dat het artistieke omringt, zoals de dampkring onze planeet.

Kunst is divers – dat mogen ze ons niet afpakken! – en daarom is een diversiteit van kunstkritiek ook heel welkom. De Groene Waterman zet met plezier een initiatief als Oogst in de kijker, omdat we dit experiment met een nieuwe vorm van kunstkritiek toejuichen. 

Het maakt van kunstkritiek, zoals kunst, een huis met vele kamers. Er is de wetenschappelijke aanpak, die zich beperkt tot een feitelijke contextualisering van een werk. Er is de filosofische demarche: de acrobatie van een duidend vertoog. Of er is de kritiek als literair genre, zelf een kunstvorm van experimenteren in waarnemingsleer. Allemaal geven ze een antwoord op de postmoderne geste die elke reflectie al bij voorbaat afschrijft als een vrijblijvend smaakoordeel. Weliswaar zijn niet alle vormen van kunstkritiek een cadeau. Een vorm die vandaag snel opgang maakt, is de economische: het waarderen van kunst inzake de verkoopprijs, of van een event op basis van het aantal bezoekers, de geboekte vluchten en hotelkamers en het geschat aantal uitgegeven euro’s door toeristen.

Kritiek is niet nodig omdat we kunstwerken hoogdringend moeten ‘ontmaskeren’ of ‘uitleggen’. En wanneer kritiek het als haar opdracht ziet intelligente raadseltjes op te lossen, reduceert ze zichzelf tot de taxidermist die dode dieren opzet. Het is net het levende en levendige van kunst dat wij, door als kunstliefhebber criticus te worden, kunnen deelnemen aan kunst. Door na te denken, te kijken, te luisteren en te voelen, voegen we iets toe, reageren we, beantwoorden we aan een vraag waarvan we vermoeden dat die uit een werk vertrekt. 

Veel kunst is voortdurend een aanzet. Oogst, op haar beurt, is in elk nummer een aanleiding om dat mee te ontdekken…

 
19 januari 2016
EXIT THROUGH THE MUSEUM #3

Canned Laughter. Humor in crisis

canned laughter poster't Is niet om te lachen! Niet alleen onze economie, maar ook humor zit in crisis. Nigel Williams in zijn nieuwste show: "Polen die betogen tegen migratie... er hoeft zelfs geen punchline bij. De werkelijkheid draait vandaag zo dol dat je daar als komiek niet meer tegenop kan."

Het on- en offline kunstproject #cannedlaughter maakt nu een tussenstop in De Groene Waterman!

#cannedlaughter (ook te volgen op Facebook, Twitter en Tumblr) gaat op zoek naar humor in crisis. Humor die niet meteen doet schaterlachen, maar zich van een kritische of ongemakkelijke kant toont. Ironie, sarcasme en cynisme uiten zich in een houding van spot, van twijfel of wantrouwen. Dat zijn al sinds het dadaïsme veelgebruikte poses in de kunsten. Overlevingspogingen, zeg maar. Maar zo donker de humor, zo duister de tijden. Spotprenten, het geweld dat ze aanklagen én oproepen, het toont hoe intens humor verstrengeld zit met angst. Wat ons doet lachen, houdt nauw verband met wat ons schrik aanjaagt. Het komische en het tragische zijn twee kanten van dezelfde medaille. De grap als doekje voor het bloeden? Een uitlaatklep? Een uiting van onvermogen of van protest?

De titel #cannedlaughter verwijst naar de vooraf opgenomen lachband, een vaste waarde in series, tv-shows en sitcoms sinds de jaren 1950. Op geijkte momenten in het programma duiken de 'ingeblikte' lachbuien op die de kijkers duidelijk maken wat grappig is. Ze willen de kijker aan het lachen zetten en lachen alvast namens de kijker voor in het geval die daar niet spontaan toe komt. Maar terwijl dit effectje aanstekelijk zou moeten werken, heeft het vaak een storend effect. Alsof we zelf al niet meer mogen uitmaken wat grappig is. De lachband – we monteren die tijdens deze artistieke interventie in de winkel ook af en toe tijdens uw bezoek. Wat het effect is, dat ontdekken we dan samen wel!
cl2

'Wie lacht, heeft het vreselijke nieuws nog niet gehoord', schreef Bertolt Brecht. In tijden van crisis lijkt er maar weinig reden tot lachen. Al
is het misschien meer dan ooit nodig. Getuige de populariteit van stand-up comedians in het noodlijdende Griekenland. De andere kant van de medaille: het politieke succes van komiek Beppe Grillo's Vijfsterrenpartij in Italië of de Best Party van acteur en komiek Jón Gnarr in Ijsland. Ook Donald Trump voert verkiezingscampagne via de lachspieren. Wilders en De Winter moeten het hebben van aangebrande grappen.

Toen in een theater tussen de coulissen brand uitbrak, kwam een clown voor het toneel om het publiek te waarschuwen. Het publiek applaudisseerde omdat men dacht dat het om een grap ging. De clown herhaalde de waarschuwing, waarna het publiek nog harder begon te klappen. Zo denk ik dat ook de wereld zal vergaan: onder het denderend applaus van al die scherpe geesten, die menen dat het om een grap gaat.
Søren Kierkegaard: Of/Of. Een Levensfragment. (1843)

Deelnemende kunstenaars: Gorilla (de grafische vormgevers van De Groene Amsterdammer), Frank&Robbert/Robbert&Frank, Metahaven, Marijke de Roover, Bram Bentein, Johan Grimonprez, ...

http://cannedlaughter2015.tumblr.com/

(In samenwerking met Pieter Vermeulen, filosoof, curator en docent aan de kunstacademie Sint-Lucas Antwerpen. Mede gerealiseerd door Stichting Wo Meine Sonne Scheint, Rotterdam www.womeinesonnescheint.com).

cl3 canned laughter 1
cl4 canned laughter 2
cl5 canned laughter 3
cl6 cl1

 

 
23 november 2015
EXIT THROUGH THE MUSEUM #2

POSTURE EDITIONS

2000001001028

Door de digitale revolutie is het boek vandaag geen evidentie meer. Dat betekent niet dat het gedrukte boek dan maar zal verdwijnen. Integendeel, dankzij de technologische shift naar een nieuw medium, worden we ons steeds meer bewust van de waarde van het boek. Als object, als drager van cultuur. Vandaag verschijnen er bijvoorbeeld met regelmaat boeken die het woord 'boek' in de titel vermelden omdat ze het boek als fenomeen, of de vormgeving ervan, als onderwerp hebben.

Doorheen de jaren zijn we dus anders gaan kijken naar het boek en wat die hernieuwde interesse zoal betekent, ontdekken we in de manieren waarop vormgevers en kunstenaars vandaag met zines, affiches en ander drukwerk aan de slag gaan. De Groene Waterman is natuurlijk erg geïnteresseerd in deze artistieke avonturen en om al dit waardevols ook een beetje in onze winkel aan te bieden, maakten we een presentatierek vrij voor de verschillende edities van Posture Editions.

Dat is een boekenreeks die je nog het beste kan omschrijven als een gedrukte expo. Elke editie is opgevat als een papieren tentoonstellingsruimte waarbinnen telkens één kunstenaar vrij spel krijgt. Daarmee vullen de Gentse initiatiefnemers Nikolaas Demoen en Katrien Daemers – met verrassend resultaat – een hiaat op tussen de klassieke kunstenaarsboeken voor op de salontafel, de tentoonstellingscatalogi en de monografieën.
Met de verschillende edities op de plank, heb je eigenlijk een hele straat met verschillende musea in huis! Of is elke editie een nieuw kunstwerk op zich?

>> bekijk de verschillende edities

 
<< Start < Vorige 1 2 3 Volgende > Einde >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL
Openingsuren
van maandag t.e.m. zaterdag
van 9u30 tot 18u.
De Groene Waterman
Wolstraat 7 - Antwerpen
Tel. 03/232.93.94
 

algemene verkoopsvoorwaarden